Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Πεσμένη διάθεση στα blogspot από το διαδικτυακό "Μουνί"

Έστησα αυτό το Blog το 2007. Το όνομά του ήταν μεγάλος κράχτης για χιλιάδες “περιηγητές” του παγκόσμιου κυβερνοχώρου, κυρίως συμπατριώτες της Ελλάδας και της διασποράς (και αρκετοί αδερφοί Κύπριοι), που έψαχναν για να ανακαλύψουν κάτι νέο σχετικό, ή να δουν μια ακόμη φωτογραφία του …πολυπόθητου (έμειναν με το …whatever στο χέρι!)!

Μπορώ να πω ότι ένας από τους στόχους μου ήταν να προσελκύσω και αυτό το κοινό με την ελπίδα να σταθούν λίγο και να διαβάσουν παρά να φύγουν αμέσως μόλις διαψεύστηκαν οι λάγνες προσδοκίες τους. ‘Ηταν τότε το ξεκίνημα της blogόσφαιρας και υπήρχε ένα κέφι για σχόλια και δημιουργία νέων blog. Ο καθένας και η καθεμία είχαν κάτι να πουν, κάτι να δείξουν από τη γνώση και την εμπειρία τους. Συχνά, όμως, είδα να …σφάζονται (λεκτικά) στα blogs. Ίδιο των Ελλήνων και δεν μου έκανε καμία εντύπωση.

Υπήρχε μια καλή επισκεψιμότητα τότε και, αρκετά χρόνια μετά (είχα ξεπεράσει τις 300 κάθε μέρα και μια φορά έφτασα τις 900!), που βαθμιαίως έπεσε. ‘Επεσε το κέφι, παράτησαν τα blog τους έρημα, με τα blogrolls που κανείς δεν επισκεπτόταν πια. Πολλά έκλεισαν οριστικά και οι η τύχη των διαχειριστών αγνοείται. Κάποιοι έφυγαν από τη ζωή και μένουν τα γραφτά τους έτσι, ορφανά και έρημα.

Μια ανάρτηση που έσπασε πολλά ρεκόρ επισκεψιμότητας και σχολίων (πάνω από 350 σχόλια) και εξακολουθεί να έχει επισκέψεις και σποραδικά σχόλια, μετά από 7 χρόνια περίπου, είναι αυτή που αναφέρεται στη γυναικεία “εξπερμάτιση”, αυτό που λέγεται στην Αγγλική “Squirting”. Στην επανάληψη που έβαλα σχετικά πρόσφατα δεν υπήρξε σχεδόν καμία ανταπόκριση…

Προσπάθησα να είμαι όσο γίνεται πιο αντικειμενικός και τα προσωπικά μου ελάχιστες φορές βγήκαν στις οθόνες και τότε με προσπάθεια να δώσω μια ιλαρή εικόνα του εαυτού μου. Κάποιες φορές δέχτηκα επίθεση από “έξυπνότερους” από μένα που προσπάθησαν να με “βάλουν στην θέση μου” με απαξιωτικές εκφράσεις και βρισιές. Δεν ανταπέδωσα ποτέ κάτι τέτοιο και σταμάτησαν. Όταν δεν επιστρέφεις το μπαλάκι δεν γίνεται παιχνίδι… Και ελπίζω να έδωσα και μάθημα ευπρέπειας σ’ αυτούς.

Τελευταία και η δική μου διάθεση για μπλογκάρισμα είναι πεσμένη. Βλέποντας και την έλλειψη σχολίων και ότι οι σχεδόν ίδιοι, γνωστοί, επισκέπτες εξαφανίστηκαν ένοιωσα μεγάλη …κυβερνομοναξιά. Εξ άλλου έχω πει τα περισσότερα απ’ αυτά που με απασχολούσαν και πλέον ελάχιστα έχω να προσθέσω χωρίς να επαναλαμβάνομαι. Άλλωστε δεν διαθέτω ικανότητες συγγραφέα ούτε δημοσιογράφου που συχνά είναι αστείρευτες πηγές.

Θα προσπαθήσω να το κρατήσω ανοιχτό έστω κι αν οι επισκέψεις έχουν φτάσει πλέον στις 50-100/ημέρα. Απλώς θα γράφω λιγότερο συχνά από παλιά, που έβαζα σχεδόν ένα θέμα κάθε μέρα. Αξίζει να σημειώσω οτι έχω κάνει περισσότερες από 600 αναρτήσεις με πολύ λίγες επαναλήψεις…

1 σχόλιο:

  1. Σε διαβασα τωρα για πρωτη φορα και οπως ειναι φυσικο δεν εχω διαβασει προηγουμενες
    αναρτησεις σου, υποσχομαι ομως οτι θα τις διαβασω και αυτο ειναι δεσμευση.
    Συνεπως δεν μπορω να σχολιασω για τα οσα γραφεις παραπανω.
    Αυτο ομως που θα σχολιασω ειναι το θεμα των σχολιων..και καποιος αλλος
    μπλογκερ εκανε, ας το πω παραπονο,σχετικα με την ελλειψη ενδιαφεροντος για
    σχολια.
    Παρατηρωντας εδω και αρκετο στα διαφορα μπλογκς τα σχολια παρατηρησα οτι
    καθε μπλογκ δειχνει να ειναι μια παρεα κλειστη, με ενα δικο τους κωδικα
    επικοινωνιας.Επισης δεν υπαρχει συνομιλια αλλα σχολιο και απαντηση μπλογκερ,
    επαναλαμβανομενα..Ειλικρινα σου λεω οτι αργησα πολυ να παρω αποφαση
    να κανω το πρωτο σχολιο μου (οχι εδω) αισθανομενη καπως σαν να παραβιαζω
    ιδιωτικο χωρο!Και ακομη αποφευγω να το κανω συχνα.
    Ισως θα πρεπει να συζητησετε μεταξυ σας με καποιο τροπο, γιατι υπαρχει περιπτωση
    να μην ειναι θεμα αναγνωστων αλλα του τροπου επικοινωνιας.
    Δεν θελω να ληφθει ως προσβολη η οτι πουλαω εξυπναδες...απλα μου δοθηκε
    η ευκαιρια να εκφρασω αυτα που παρατηρω και δεν ειχα το ερεθισμα να τα πω..
    Thnks

    ΑπάντησηΔιαγραφή